Na het overlijden van Boris ben ik gaan schrijven in een dagboek. Het eerste anderhalf jaar hiervan deel ik in mijn boek 'Lieve Boris'. De drang en de behoefte om te schrijven is er nog steeds, en daarom blijf ik delen op deze website. Ik begin dit blog met één van de laatste fragmenten uit mijn het boek; 'Dag Vlinder...'

gebroken geluk|7 december 2016

 

Vanochtend had ik de laatste afspraak bij mijn therapeut. Deze benaming doet haar eigenlijk tekort want ze was veel meer dan dat. Ze hielp me door de zwaarste periode van mijn leven heen door naar me te luisteren en me te leren begrijpen wat er gebeurde in mijn hoofd. Ik had het nodig, anderhalf jaar lang. In het begin bijna wekelijks, en aan het eind wat minder vaak, maar het hielp me door deze periode van actieve rouw. En vandaag stopt het. Vanaf nu ga ik het weer ‘alleen’ doen. Het voelt een beetje gek en spannend, alsof ik voor het eerst ga fietsen zonder zijwieltjes, maar ik ben er aan toe. Ik ben er klaar voor dit deel af te sluiten, en niet meer de rouwende moeder te zijn maar gewoon mezelf. Rouwen zal ik bij momenten altijd blijven doen natuurlijk, maar het beheerst niet meer mijn leven, dus het is goed zo.

 

En het gaat ook goed! Ik durf zelfs te zeggen dat ik gelukkig ben. Niet met een ‘maar’, nee écht gelukkig. Het geluk is wel iets anders, want hoewel ik zelf niet meer gebroken ben is het geluk dat ik ooit had wél kapot. Het is een nieuw soort geluk, misschien wel ’gebroken geluk’. Als een vogel met een gewonde vleugel, die nog steeds net zo ver en hoog vliegt als voorheen, alleen met een beetje pijn. Af en toe schuurt het even flink, maar ik vlieg altijd weer verder. Ik had niet gedacht dit nog te kunnen voelen, en hoewel het even wennen is, omarm ik het maar al te graag. Ik heb moeten accepteren dat ik ook gelukkig kan zijn zonder Boris, hoe moeilijk dat ook is. Maar ik bén gelukkig, als moeder van twee prachtige allermooiste kinderen. Want zo voelt het elke dag! Eentje hier en eentje daar, maar allebei van mij.

 

 

Lieve Boris

 

Gisteravond moest ik ineens heel erg aan je denken. Misschien wel omdat ik vanochtend de laatste afspraak had bij Petra, maar ook omdat ik een foto van je vond in mijn la. Ik zie elke dag je foto, maar nu schrok ik even. Ik schrok van de pijn die ineens weer zo stak. Ik kroop op de bank met je fotoboek en keek naar je mooie gezichtje en je kleine handjes en voetjes. Ik probeerde het nog even tegen te houden maar ineens stroomden de tranen over mijn wangen. Ze kwamen weer als vanouds uit mijn tenen en de pijn voelde hard en rouw. Ik begreep niet meer hoe het kan dat ik sta waar ik nu sta, en voelde me weer net zo verdrietig en machteloos als toen. Het voelde alsof ik zo neer kon vallen, en het liefst deed ik dat ook. Na een tijdje en door een knuffel van papa ging het weer wat beter. En waar het in het begin een paar dagen duurde voordat ik weer een beetje was bijgekomen, duurde het nu maar even. Zo zal het blijven denk ik. Ik vlieg gelukkig verder met mijn gebroken vleugels maar zal soms ook weer even vallen. En als ik val, dan val ik weer net zo hard als toen. Net als toen ik zag dat je niet meer leefde, en ik je in je kistje moest stoppen met een allerlaatste kus. De pijn blijft net zo zwart.

 

Maar dat is oké. Het is goed zo. Ik mis je liever elke dag dan dat je er nooit was geweest.

Jij bent mijn allermooiste liefste zoon en ik ben blij met je, gewoon zoals je bent.

 

Ik hoop dat je ziet dat ik weer gelukkig ben. Ik hoop dat je me ziet vliegen en dat je af en toe met me mee zweeft. En als je dan bij me bent is mijn vleugel weer eventjes heel. Dan vlieg ik weer net als vroeger, samen met jou, zoals het eigenlijk had moeten zijn…

 

Dag liefje,

tot in de lucht,

 

ik hou van jou…

 

 

Little bird

 

Like a little bird with one bruised wing

I feel the happiness that used to sing

 

Almost there and it feels so strong

I only hear a different song

 

A song with pain cause you're not here

But I learned to fly beyond the fear

 

I did it all for you my dear...

 

 

© Anja Dalhuisen, 2016

 

 

© Anja Dalhuisen 2018 | www.lieveboris.nl | www.vlinderkusje.nl